Bir Gün Tekrar Karşılaşalım

Şimdi
kimsesizliğimin sesini dinliyorum
Yoksun..
Dirhem dirhem azalıyorum
Şimdi susuyorum
en çok vurulduğum yerden sana.
sen bir azılı katil
Bense cinayet
Seri ölüyorum yani aşkına.
Ne yapacağımı bilmez bir haldeyim
Çünkü sussam arafsın
Konuşsam yangın yeri..
sussam
Yara oluyorsun yüreğime
Acıtıyorsun içimi
Konuşsam nasırsın dudaklarımda
Adın değse,
Yakıyor sesimi..
Eksiliyorum işte anlıyor musun?
Eksiliyorum sağdan sola
Yukardan aşağıya
baştan sona..
Ve eksildikçe birikiyorum, sana..
Şimdi sensizliğin sesini dinliyorum
Yoksun..
oluk oluk kanıyorum,
bu aşkın en acımasız
en kimsesiz yanından..
Şimdi sen bir enkaz
Bense o enkazın altında kalan
kırık dökük bir hayal..
Bir kaç yüzyıl yaşamış gibiyim sanki orada.
ve susuyorum,
en çok haykırdığım yerden sana.
Sonra okumaya başlıyorum seni,
Ömrümün tozlu
Ömrümün kirli,
Yırtık sayfalarında..
Ne yapacağımı bilmez bir haldeyim
Çünkü sussam haykırışsın,
Konuşsam mahşer yeri..
Keza sussam,
yara olup kalıyorsun dudaklarımda
Ki kanatıyorsun kendini sonra
Konuşsam,
Yaralı tebessümler saçıyorum, seni dağıtıyorum etrafa..
Kırılıyorum işte anlıyor musun?
Kırılıyorum sağdan sola,
Yukardan aşağıya
baştan sona..
Ve kırıldıkça kırışıyor hayatım,
Karışıyor sana..
Şimdi artık
Ne kırılacak
Ne de eksilecek bir taraf kalmadı bende.
Kanadı kırılmış bir kuş düşün şimdi sende
Düşün...
Ha sol kanadı kırılmış
Ha sağ kanadı? ne fark eder
Kırılmış işte..
Neyse..
Bir gün tekrar karşılaşalım olur mu seninle?
Ama bu defa kalbinle gel..
İsa Ulufer
©düşportacı