Anlatsam oturup kalemi elime
defteri önüme yazmak çizmek
istesem ömrüm yetmez bilirim
onca şey var ki anlatılacak of
bilmiyorum nereden başlasam
yıllarca üst üste yığılan acılar
bir günah gibi altında kalırım
sessizce ağladım geceler oldu
boşluğun içinde kendimi bulur
hayat birtek beni seçmişti of
yüreğim kurşun kadar ağır yaralı
geçmiyor bir türlü kapanmaz oysa
yorgunum böyle yaşamaktan artık
ne yapsam nereye gitsem çaresizlik
elimden gelmiyor ki birşey benim of
benim adım bilirsiniz cihan dünya
kadar dert bitmeyen çile ömrüme
gülsem mutluluğum uzun sürmezdi
aksilik daima başımda bela olunca
kanayan sancıları durdurmam of
çocuktum birzamanlar masumca
koşup oynayan hayat'a tutunan
sonra anladım gerçekler farklı
ezildim hor görülüp dışlanmaya
büyüdükçe mahkum olurdum of
C