Matemli akşamlar sabahlara döndüğünden beri,
Gözlerimde kalan bir dolu nemsin sen.
Kimseye açamadığım dertlerim varken,
Ben bu şairlik çölünde sana bir gün(ah) etmedim sevgili.
Acziyeti kabul etmeyen duyguları yaşıyorum.
Sevginin kutsallığına sende inanıyorsun biliyorum.
Sen yadeller dünyasında salınarak gezerken,
Ben bu şairlik çölünde sana bir gün(ah) etmedim sevgili.
Gönül bu an gelir hastalanır.
Hastaya bir deva, şifa verecek bir ilaç elbet bulunur.
Sen beni dermanını arayan bir hasta gibi bırakırken,
Ben bu şairlik çölünde sana bir gün(ah) etmedim sevgili.
Varlığına da şükrettim ki yokluğuna da alıştım.
Acıyla yoğrulmuş dervişlerin sofrasına oturdum.
Sen kurumuş dudaklarıma bir yudum su vermezken,
Ben bu şairlik çölünde sana bir gün(ah) etmedim sevgili.
©ikrar
I