Bir hataydı, geç farkettim,
Böylece zamanı boş yere harcadım.
Bir hayalim, ama yokki halim.
Kaç yol gideceğim daha var kaç adım?
Bu hayatın değeri de kolay alçalır.
Dışarı da koydu ve de bi kapı açmadı.
Çaresi yok dedi kestim ilaçları.
Kaderi hep duvar olan o çiviyi çakmalı.
Bırak yıkılsın, o çabana değmez,
Bence hiç bekleme, beklenen gelmez,
Alışır kalpse ve bir daha gücenmez.
Alışılan kalplere veda edilmez.
Herşeyin sonucunu sen yaratırsın.
Ama düşün bi de başında ne aramışsın?
Kaybına bak bi de gözler alışsın,
Kendinle dost ol şu günler barışsın.
Var bi de yok, böyle geçer zaman,
Dışım güzel ama iç bahçem talan,
Bir dehreden yolu bulamadı mana.
Ve bu caddeler yine karanlık hâlâ.
12’ nin sonrası gece kolcusuyum.
Her adımım yaşamıma nefret kusuyor.
Kurdum kendime hain pusuyu.
Akıtır çeşmeler veballi bi suyu.
1 sene 52 dert haftası.
Bin sayfa dolu masa ve kırık tahtası.
İyi misin kötü müsün bilemez araftasın.
Mürekkebi zehir olan eski bi yaftasın.
Loş ışık, sığ denizler anıları kapladı,
Hüzünle dolu bakın atlasım,
Işıkta kaybolup deniz de boğuldum,
Başımda bi doktor o da akıl hastası…
©gurkanshn0
G