Benim diğerleri gibi her gün selam verdiğim, okşayıp sevdiğim, geliştirip kendimi övdüğüm bir hayatim yok.
bu yaşadığım şey tıpkı bir kör düğüm, benim saatim yok çünkü gidecek yerim yok.
bugün bir kuş sıçtı omzuma, talih kuşu başıma bokunu kondurdu ve tepemde döndü durdu. sanki yuvasını yıkan o bok kafalıyı buldu.
düzeni bozulmuş, onun da kalmamış yeri ve yurdu.
Kim bana benzese kendisine beslediği nefreti buldu.
bu bok kafalı yetmedi bir de ayna oldu.
Kalbim or*spunun bacak arası, kafam bir köprü.
karşıya kim geçse sinirlerini oraya bir yere gömdü.
çekinmedi bir de iyilik eden bana sövdü.
Çok şükür içindeki sinirle oracıkta öldü, geberdi.
oysa hayatı çok severdi.
Siz hiç birilerinin mutluluğu için cehenneme girdiniz mi?
siz hiç bir şeytanı dudaklarindan öptünüz mü?
siz hiç diri bir çocuğu toprağa gömdünuz mü?
şimdi bir sorum var...
dirilerin üzerleri toprakla örtülür mü? ya da siz hiç bir okyanusu dudaklarından öptünüz mü?
©jesse-sadm
J