Hani hep söylüyorduk ya
biz ayrılamayız diye
bak ayrıldık hemde sebebsiz bir yere
nefret kusuyormuşsun
beni tanıdığın güne
oysa ben seni hala seviyorum
hani hep gülecektik seninle
hayallerimiz vardı beraber
evlenip yuva kuracaktık
düsüncesi bile mutlu ediyordu bizi
ayrılmışız hemde nefret kusarcasına
sebebsiz bir hiç uğruna
Y