Hazanlar sarıyor her yerimi, haykırmak istiyor ayaklanan yüreğim. Acının semalara ulaştığı feryatlarda boğuyor gözyaşlarım beni.
Tutmak için geç kaldığım ellerin nezihinde sabahlıyor gözlerim, hangi ihanet acısını tarif edebilir filozof diller,
Yabancı gözlerin neferi oluyor kaçırdığım utangaç yüzüm,
Bir hayâ kaplıyor ruhum ’un en derin bilinmeyen keşif siz imtihanlarından…
Avuçlarım birleşiyor, göz kapaklarım sessizce iniyor süzülen mercanlar bir, bir dağılıyor yüzümden
Bir güzellik serinletiyor kabaran nefsime,
Figanımın sesinden, ağıtlar yükseliyor mehtaplı bir gecenin sabırla birleştiği imtihanıma…
Yer, gök yarıldı. Ey kalbimi yalnızlıktan hakka çeviren sonsuz umudum,
Yok, olduğum vakitte; şer olanı hayra çevirenim,
Ciğerlerime kadar işleyen acımı bana yaşatanla hatırlat ey sonsuz koşulsuz sevdiğim,
Zikrimde olanın kalbiyle sevdir beni
Gündüz ile gece arasına bir perde çeken,
Yüreğimizi ismi ile tazeleyen ya rabbim
Senin merhametine sığınıyor, buruk hüznümüz…
SONSUZ DUA İLE SELAMLAR
TÜLAY TURAN
E