Bir ihlal çiziyorum kendime...
Heybeme katran susuşlar akıyor sessizce..
Coğrafyamın sınırları ihanetlerle örülü
Şimdi yazdığım her cümle, birer kahraman oluyor...
Baktığım heryerde bir çocuk doğuyor
Döndüğüm heryerde bin çocuk ölüyor
Bir ihtilal sığınacak ellerime biliyorum
Beni yakamdan tutup yakacak
Himayeme saldığım kuşlar bile uçacak
Ve sonra güneş bir daha doğacak Vahayfa'ya
Şafak saymam bile artık son bulacak
Gökyüzünde bir tevhid dalgalanacak
Bize hürriyet dokunacak, sonsuzluk açılacak
©hayati_sdf
H