Hayatımın içinde yuva yapan kemirgenler..
Sessizliğim oldu haykırışların, göz damlalarında boğuldu..
Birileri rollerini değiştirdi bence, dilsiz konuştu, câhil ise bildi..
Aklı kendine yetmeyenler, bu hayatada salça oldu..
İlim, irfan sahibi olucak insan, en üst tabakaya köle oldu..
Zincirleri vurulmuş boyunlarına, bir tas su, bir tas yemek, küçücük klübede titrercesine..
Bir ihtimal bu hayatta ki umut ışığı, sadece bir ihtimal..
©karakuzgun
K