( GECEMAY ORTAK ŞİİR )
Sensiz sessizliğime gömüldü
Benden habersiz kayıp giden
bir zaman vardı ellerimden tutamıyordum
Kime dönsem kara yüzünü gösterirdi bana
En büyük kayıbı sende verdim ama
Paramparça Hayallerimin izi kaldı sadece bana
Kaç mevsime sığdırabilirdim ki
Sensizliğin bana bıraktığı sessiz haykırışları
Bir bütün olmuşken aşkınla
Sen yıkık köprüler bıraktın ardında
karanlık gecemde ay karanlık yüzünü gösteriyor
Bitmeyen yokluğunun karşısında
Söylesene kâinatta günahkar mı
Yanan yüreğimin karşısında
alışıyorum yavaş yavaş sensizliğe
zamanla bağımlılık yapıyor bile
Her aklıma geldiğinde dilsiz bulutlara sığınıyorum yine
Seninle esti hayatın meltemi
Ilık bir rüzgar fısıldadı seni bana
Seninle attı bu kalp , senin oldu
Açık kalan bir kapımıydı
yada rüyaydı
Belkide oyuncuları
gerçek güzel bir masaldı
varlığın yetmedi ,
yokluğun beyazdı...
Tattım ilk zerresini aşkın
huzuru buldum
sıcacık damarlarında
Eriyip bittim konuştum
her gece hayalinle
Ah çekip yanımda olmanı diledim
Elbet bir gün diye
gönlümü zincirledim
varlığın yetmedi ,
yokluğun beyazdı....
Seninle yürüdüm hissettim sevgiyi
ruhun kucak açtı
sımsıkı sarılmak istedim
Çok uzak ama bi o kadarda
yakındın bana
Elimi uzatsam avuçlarına dokunurcasına
Büyüledin beni gülüşün
o tatlı sözlerin
varlığın yetmedi ,
yokluğun beyazdı...
Bir ihtimal diyorlar aşkım bize
Olmaz isteme hüzün var
sonunda diye
Oysaki ben içtim elinden
zehri bir kere
Seni çok seviyorum bu sevginin
sonu hiç gelmeyecekcesine....
Sana bıraktım ruhumu
al senin olsun
Mutluluğumsun benim
tek arzumsun
Hayattaki tek amacım
kayıp hazinemsin
Varlığın yetmedi,
yokluğun beyazdı...
Varlığın benim için
Allahımdan mükafattı.......
©mevsimim
Ş