Aldınız benden bütün renkleri
Ne mavim kaldı ne beyazım nede siyahım
Kapkara bu gecede aydınlığı ararken takılı kaldı beden
Mehtabın ayazı karanlığa daha da yakın
Ruhum yandı beden yandı huzurumu da yakın
Varamıyorum zehirli çöllere karlı göllere sabıkalı illerden geçiyorum
Sonsuzluğa erkenken intiharı seçiyorum
Özlüyorum huzuru ne oldugunu bilmeden
Ezberle yaşıyorum kimsesizliğimi ele vermeden
Göçebe kuşlar gibiyim arkamda sürü var
Buralardan göç etmek en akıllı intihar
Göç edememek de intihar
Sessiz çığlıklar kulaklarımı tırmalar
Susarak bağırırım avazım dağları aşar
Oluk oluk dereler, denizler hatta okyanuslar taşar
Şuur var oluşsal bir yara
Aydınlığı görmekmiş meğer en sessiz intihar
©smhztürkk
S