Bir uçurumun kenarındaydı delikanlı,
Altında köklerin çatlattığı oynak kayalar
Bakıyordu anlamsızca kararmış ufka...
Üstü başı toz icinde elleri kanlı.
Çok geç kaldım diye mırıldandı rüzgara,
Bakarken kanlı gözyaşıyla bedbaht vatana.
Hep susmuştu aş derdine vakti zamanında
"Dur!" Diyememişti Hak tanımaz münafıklara...
Gözleri önünde eridi bitti
Namusum dediği topraklar namerde gitti
Bir asrın emeği ve alın teri
Dost meclislerinin çerezi miydi..?!
Bir ananın danesindeki evlat kanıydı bayrak
Bir bebeğin can bulduğu rahimdi kara toprak
Bir babadan oğula nasihattı marş-ı istiklâl
Peki ya şimdi?!Nedir bu milletteki umursamaz hal?!
Tarihi okumaz, dini anlamaz...
Kendi araştırmaz, hazırı sorgulamaz
Üretmeden tüketir, kazanmadan harcar
Sen ne zaman sömürge oldun, Canım Memleketim
.........?!
A