Bir kadın vardı..
Kendi dünyasında mutluydu,
Taki seni seviyorum deyip hayâllerini yıkan adam çıkana dek!..
Yüreğinde mutluluk yağmuru yağdı sandı biranda,
Güneş gibi ışıldayan adam
Biranda yok oldu.
Kadının hayâlleri yarım kaldı..
Umutları boşa çıktı,
Birgün aniden bir fırtına koptu,
Yer yerinden oynadı sandı.
Gülen yüzü gülmez oldu,
Rüzgara karşı savrulan saçları
İnat ile dalgalandı.
Güneş gibi ışıldayan adam
Dünyasını başına yıktı..
Ve gitti!..
Peki kadın ne yaptı?
Hayâllerinin peşinden koştu
Sessiz ve sakin sahil kasabasına taşındı...
Adamın adını dahi anmadı,
Aldı eline kalemi ve boş kağıt yazdı yazdı..
mutluluğun kapısını araladı..
©saire5534
D