Aşktan kaçarken ayrılıkla tutuldu yollarım
Ordaydı karşımda düşman misali
Gözlerimi yüreğine dikmiş teslim oldum
Düşman topraklarında
Elleri kelepçeydi parmaklarıma kilitlendi
Ömür boyu yalnızlığında müebbettim
Biliyorum....
Yüzündeki çizgiler pişmanlığının yorgunluğunu taşıyordu
Gözyaşlarımın her damlasında
kaybettim bizi
Omuzumda unuttu Saçlarının her telini
Son kez içime çektim kokusunu
Son kez nefes aldım kalbinde
Ve son kez unuttum bizi bu diyarda
Artık gitmeliydim bu sevgiden
Daha fazla bu yabancı şehirde kalamazdım
Üzgündüm ama birazda kırgın
Çokça dağılmış haldeydim karşısında
Bir gün toparlanmak adına sadece yanından geçtim sessizce severek
O beni delip geçti usulca fısıldayarak ÖMÜRLÜK MÜEBBETİMSİN BU HAYATTA SEN UNUTANA KADAR
Dedi ve gitti bende unuttum
ÖZGÜRÜM ARTIK ESİR KALBİMDE ...
F