Gözyaşları yanaklarından süzülürken
Fısıldadı artık gücü yetmiyormuşçasına
"Yoruldum ,yapma , acıyor "
Başka bir şey gelmiyormuş gibi elinden
Baktı tekrar bir umutla
Ama o yine bağırdı
"Senden tiksiniyorum" dedi haykırarak
"Niye yorulduğunu bilmeyecek kadar güçsüz
Ve niye canının yandığını söyleyemeyecek kadar korkaksın"
"Hayır" diye bağırdı çünkü dayanamadı
anlamıyordu neden kabullenemiyordu
"Sensin korkak
güçsüz olduğunu kabullenemeyecek kadar korkak"
Ruhunu incitti bu cümle
Birden kabullendi güçsüz ve korkak olduğunu
Ağlamaya başladı
Bu sefer o sustu ve kalktı
Az önce ona bağırmasına rağmen şimdi darmadağındı
"Hayır kalk çok güçlüsün sen
ayaktasin bu kadar yorgun olmana rağmen"
Ama ikiside biliyordu
Onu yoracak bir şey yoktu
Bir tarafım var diye bağırırken gözyaşları içinde
Öteki tarafım gülüyor acınası halime
Ve ben
Gözyaşlarım istemeden dökülürken
Kendimden iğreniyorum sadece
Ve ardından koca bir kahkaha
bir yandan haykırışlar bir yandan kahkahalar yoruluyorum
Beni yoran bu işte belkide
Ne yapmalıyım bilmiyorum ki
©limonporta
L