Bir kitap okusam, başrolünde sen olsan
Yıllarımı versem tereddüt etmeden
Bıkmadan tekrar etsem her sayfada seni
Mum ışığında ismini hecelesem mesela
Hafiften yanaklarımda gülümseme
çiselesin
Hatırlasam ya o güzel gözlerini
İçinde sen olan mısraları okusam sadece
Unutmamak gibi acı veren mânalar olsun
Hüznün en garip haline müptelâyım
Seni okuyorum hâla, kitabın en sonunda
Demli bir çay, ve en başına döndü sanırım
Zihnim engel olmak istiyor, biliyormusun
Olmaz yıllarımı verecektim seni sevmek için
Hayat garip, ben garip, zaman garip
Hayatım, benliğimin ekseninde bir kitap
Sayfalarında ise, seni okumakla meşgulüm
Bilmeden, anlamadan şiir olsan dilimde
Yazsam beyaz sayfalara, o taze hislerimi
Kara kalemin ucuna damlasın gözyaşlarım
Lekesi mühür olsun, sen gibi kalbimde
Hayır ağlamıyorum, nasıl olsa yoksun
Bilemezsin duygularımı, hislerimi, acılarımı
Gitmenin ardından bir kaç sene tükettim
Geriye kalan bir kaç cümle......
Çınlıyor kulağımda, bozuk bir plak misali
Olsun dinlerim demekle yetindim ve yutkundum....
Artık kavuşmak gibi bir ihtimal yoktu
Kalbim yanarcasına olsun dedi....
Gitmenin vakti, belkide unutmanın vakti gelmişti ..... Ve gittim
Geriye kalan bir kitap
Bir de başrolünde sen olan......
Unutmak çare olsaydı sevmezdim seni inan
©seyyahen
S