Bir kitap yazacaktım. İçinde aşk olcaktı,özlem olcaktı,umut olcaktı. Ne kadar da heveslenmişim.
O kitabı beynim yazmış aslında, bende silmeye çalışıyorum. Ve bunlarda o kitaptan kalan son sözlerim ; o bitti o gitti o ona ait, sadece anılar acılar kaldı. Çevremdeki herkes neyin var diye sorar oldu. Solgunmuşum herzaman içten samimi tavırlarım yokmuş...
Bir şeyim yok diyorum zaten, oysa çok şeyim var; ziyan olan duygularım, ziyan olan aşkım, ziyan olan hayallerim.Bu kadar basit bu kadar kolay olmamalı unutmak ama anladım ki aşkı yaşamak için bunları yaşamak da sartmış. Mutlu huzurlu olmayı herkes ister, ama bilmiyorlar ki her mutluluk için burada yazılanlar gerekliymiş, gerçekleşmeliymiş.
Körü körüne tek noktaya bağlanmamalı bir insan, her daim ne sen onun hayatında olabilirsin ne de o senin. Daha çok üzüleceksin, sen bunu okurken diyebilirsin ki daha ne olabilir ki? Evet daha ne olabilir ki, ama bil bunu; senden daha fazla üzüleni şuan senden daha keyifli.
Bu nedenle yazdım bu cümleleri bende her şair gibi.
Olurda tekrar seversem ama seni, tek dileğim tükensin bu şair dileği...
MAHSUM POLAT.
©mahsum_plt
M