Bir kız seveceksin,
Bu sefer olmayacak mesafe.
Eşsiz olduğunu düşüneceksin,
Bayılacaksın onun her haline...
Şiirler yazıp,okuyup,
Baştan çıkaracaksın daha da.
Bunca seneden sonra karşılaştığını;
Düşüneceksin hayatının aşkıyla...
Sonra;
Ben geleceğim aklına.
Diyeceksin içinden;
“Kurtuldum o sevgisizden"
Bilmeden şartları,
Karşılaştıracaksın farklı,
Dünyaların insanlarını...
Bana söyleyip hemen ardından,
Çabucak geri aldığın;
Sözleri yapıştıracaksın ona...
“Kırıcı olanları değil"
Ustaca işlenmişleri seçeceksin,
Ve arta kalanı çöpe dökeceksin...
Gün gelecek;
Hiç ummadığın bir anda,
Basacak damarına.
Ya sessizce sabır edeceksin,
Ya da ondan gideceksin.
Önce sabrı seçip;
Herşeyi içinde gizleyeceksin...
Ama bu sefer sevgine,
İsabet edecek.
Aşkın can damarını,
Daha da delecek...
Dayanılmaz acı,
Kalbinde bir sancı.
Bu sefer;
Aklından ödünç aldığın güçle,
Haykırarak kalan son nefesinle,
Ağır sözcüklerin melodisini,
Büyülü sözlere alışmış bünyesi,
Kaldıramayacak tüm bu sözleri.
Feministlik iç güdüsüyle,
Mantığının ona söylediğiyle ;
Gidecek bakmadan ardına,
Koşarak yeni acılara...
O kız geri dönecek mi?
Diyelim bir seferde geldi.
Sen tekrarladıkça;
Konumu sürdürebilecek mi?
Belki o zaman gelirim aklına,
Henüz tanıyamamıştık daha,
Nasıl anlatırdı ki mısralarda?
Bu sefer ben yokum,
Elinin altında olan daima.
Ne kadar kırılsa da,
Sessizce sahip çıkan aşkına...
Hatırlayacaksın,
Yine de hep kendini haklı bulacaksın.
Az da olsa biraz sızlayarak,
Düşüncelerle kendini haklı çıkaracaksın.
Ben ise görünmeyen emeğimle,
Çoktan girdiğim unutulmuş defterinde,
Solan yapraklarda,silineceğim gittikçe...
O kız geri gelecek mi?
Bunu Tanrı bilir...
©şiiryazan.
Ş