B

BIR KÖR

Ne zaman aynadaki yüze baksam
bilmiyorum hangi yüz bana bakıyor
bilmiyorum hangi yaşlı yüz sessizce
ve bezgin bir öfkeyle kendi imgesini arıyor
Karanlığımda yavaşça görünmeyen çizgilerimi
araştırıyorum ellerimle. Bir kıvılcımın ışığı
sızıyor içime Saçlarını tanıyorum
külrengi hatta altın sarısı olan
Gene söylüyorum yalnızca boş ve yapay
yanlarını yitirdim eşyanın
Bu soylu sözler Milton’un bilgeliği
ama ben gene de harfleri ve gülleri düşünüyorum
düşünüyorum ki görebilseydim yüzümün çizgilerini 
bilebilirdim kim olduğunu bu benzersiz akşamd