kuş olup başımı gökyüzüne yaslasam
dinlesem yıldızları izlesem dünya'yı
sadece saf sadece temiz yaşamak
onuruyla kendine ödün vermeden
yüreğim çırpınan sitem dolu
yaralı göklere haykırışı gibi öylece
aciz umudun açan gonca gülleri'dir
sevgi görmezse solar ince bir gülüşü ısıtan içimizde ki çocukluk değil mi?
bir insan ne kadar büyümeyi ister ki
herkes çocuk kalmayı diler o zaman
güzelleşir dünya anlamaz bile kötü
iyi ayırt edemez saf'tır çünkü sakın
vurmayın kuşu sevgi dolu yüreğinden
size sevgi dağıtır kanadında çocuklar!
C