Bir manzaram vardı;
Çocukluğum,
Bir manzaram vardı;
Masumluğum,
Bir manzaram vardı;
Yaşamışlığım,
Bana manzara gibi geldi küçükken, her şey
Ne kalp kırmayı bilirdim,
Ne hayvanları üzmeyi,
Ne küsmeyi bilirdim,
Ne de ağlamayı,
Her şey manzaraydı çünkü;
Ailemle izlerdim manzaramı,
Şimdi onlar bıraktı;
Ben tek kaldım manzaramla,
Sahiden; manzara bırakmazmış insanı,
Duygularıyla,
Hüznüyle,
Acısıyla,
Tatlısıyla birlikte olurmuş.
©nisa_ogrt.
©nisa_nur
N