Bir melek yaralı çaresiz şehrin sokaklarında yürüyor
Ağlıyor sessizce kimse görmeden
Gözlerini saklıyor kaçırıyor bile bile
Çekiniyor insanların kötü duygularından korkuyor
Belli etmemek için ürkek kalbini bakışlarını gururlu sert bir kale gibi tutuyor
Kimse bilmiyor şefkatini masumiyetini incinmişliğini
Burnu büyük vurdumduymaz oyunbaz sanıyorlar onu
Halbuki o hayatı boyunca türlü oyunlara kurban gitmiş kimse acımamış ona
Kalbini paramparça edip kullanmışlar onu
Sonunda anlamış insanların kötülüğünü kimseye yanaşmaz olmuş
Ruhu daralınca gökyüzünde kuşlara selam vermiş kedileri sevip onlarla sohbet etmiş çiçekleri koklayıp onlara derdini dökmüş
Bebekleri gördüğünde gülümsemiş
Anlamış ki bu dünyada onlardan masum hiç bir varlık yok
Tanrı kalbini emanet etmiş bu dünyaya
Ama dünyada iyilik yok olmuş
Cennet sonsuz bir güzellik iklimiyken dünya gitgide koca bir cehennem iklimine dönmüş
Yaralı melek gözlerini kapayarak Tanrı'nın sonsuz ışığına geri dönmüş
©mermaid
M