Gebeydi şiirim bu gece
Anlatılmamış bir şey kalmış gibi
İçim içime sığmıyordu
Sessizliğimi boğacak olan çığlıklarımın hazımsızlığında
Uzakken dünyalarımızı döndüren kuvvetlerden
Kendimi yaşamın yüreğinde hissediyordum
Bir ip ile bağlıydı adeta bana tüm dünya
Bıraktığımda sona erecekti
Tüm o kukla gösterisi
İnsanlar gelip geçerken zamandan
Hep ben olacaktım akıllarında
Geceyi gün nasıl takip eder
Öyle ulaşacaktım mutlu sonlara
Tüm bu hazırlık benim içindi
Anlayacağınız benim bir şiirlik dostlarım
Kışı düşünen Ağustos böceği
Kadar umutluydum bende
Yarın bankasına yatırmıştım
Tüm birikimlerimi
Ölmedik diyordum, canımız çıkmadı
Halada tanımadık tüm insanları
Hazırdı konuşmam azrail beye karşı
Affınıza sığınıyorum tüm suç
Bu masalları yazanlardadır.
Soruyorum kendime en başta
Hakkım varmı atalet içersinde
Mutluluk istemeye az çok?
Ne zaman ineceğim sokaklara
Orada yığınların arasında yalnızlığımı
İkinci kez ne zaman bulacağım?
İstediğimle aramakta olduğum
Aynı şey değil, bu olsa gerek insan olmak
Perdeyi hiç yoksalarla kapattığımızda
Orada olmayın. Alkışlayan elleriniz
İncinir yoksa.
Taşıyamadınız size yüklediğim sıfatları
Yokluğunuzla varlığınızı kutsayamadınız
Seyircisiz hükme vardı içimdeki mahkeme
Aklandınız benim suçlu olan.
Konuşuyorsam okuyorsunuz
Anlatamıyorum diyorum suskunsunuz
Sebebin sonucu oldunuz bu defa
Siz beni söylemediklerimden anlayın
Bunun için önce var olun
Sonra varlığınızdan haberdar edin
Sonra sevdirin kendinizi
Sonra başlayalım paylaşmaya
Ya da tüm bunlardan önce
Bir merhaba.
©opapa
O