Gönülleri Yaratan' a koş dedi gönlüm...
Şeytan denen asi bir yumak ağ daha ördü
Balçıklar sıvandı nurdan döşenmiş gözüme
Sandım ki nefsim dün gece öldü...
Ölür mü nefis denen acınası mahlûkat
Kimine cennet göründü kimine vaadetti dünyalık taht..
Hesabımı ne çetin ceviz eyledi bu yaşıma kadar
Üzerine toprak atamadım kat kat ...
Aç kaldı tok olduğu halde şu garip dünya da
Gözünü toprak doyursun nasılda sürdü beni günaha
Ne kalp nuru kaldı ne göz nuru elim de
Nefis meğer hizmet eder imiş şeytana
Bu nasıl bir plân ki ışıklar kapalı...
Aydınlığa çıkan yollara dar geçitler yaptırdı
Bu nasıl bir hırs ki helâka helal dedi
Gönlüme Cennet diye Cehennemi sevdirdi ...
©gülvekül
D