Bir pazar akşamıydı yine,
Sigaramı yakıp şiir okumak istedim bugün de yazdıklarımdan herhangi birisini öylesine,
Fon müziği ile...
Bir yandan da buğulu gözlerim uzaklara dalıyor birşeyler anlatmak istercesine,
Bazen kelimeler cam kırığı tanesi misali batıyor kalbime,
İçimdeki çığlığı keşke duyan olsa diyordum kendi kendime,
Sanki bu şehir eşlik ediyor gibiydi hüzünlü halime,
Yağmur yağıyor hiç dinmeden gecenin sessizliğine.
Derinden bir of çekiyorum artık umudum kalmadı benim de.
Kalbimi bırakıp masanın üzerine,
Gidesim var ardıma bile bakmadan geri dönüşü olmayan bir bilet ile.
Keşke gözyaşı dökmese bu kelimelerim mutluluğu anlatabilse birkez de,
Ama nerde.... Olmadı be oğlum olmadı işte,
Sustum hep uzak kaldım iyiyim kelimesine,
Bir yandan sigara bir yandan kahve ile merhaba derdim uykusuz gecelerin sabahına durgun,yorgun ve iki damla gözyaşı ile.
Aynaya baktığımda ise denk geliyordum yaşama sevincini yitirmiş birisine,
Bu yüzden aynaları kırdım birdaha evimin duvarına asmamak üzere.
Hayatımı yazsam şiir olurdu,
Sussam içimde roman.
Hüzünlü bir şairin gözyaşı döken kelimeleri olurdu herbir sayfasında.
Belki unutulur bu sayfalar odamın tozlu raflarında,
Belki de denk gelir okumak isteyen birisine günün birinde.
____Barış KAPKİNER____
©by_solist
B