Bir porsuğum, bir porsuk.
Zehre kafa atıp, bayılan bir porsuk.
Kâhinatın ehemmiyetli kobrası, süründü süründü soktu beni.
Durdu, üzüldü.
"Bana bir porsuk lazım, bir balporsuğu!" Diye haykırdı.
Bir kelime geçti bu tükenmez romandan
ağzımda bir aslanla geçtim bu kobranın önünden.
Koşup geldi yanıma, "Nasıl yaşıyorsun bu çölde?" diye. Bağırdım kobraya, "Bir porsuğum, bir porsuk, meyveleri seven bir porsuk!"
©lajyoner
L