Bir roman okudum geçen yıllarda.
İnsanlar ölüyordu, insanların romanların da.
Sarılmıştım kendime son zamanlarda.
Yalnızlıktan kendimi görüyorum dar ağacında.
Cennetden bir köşe seçsem yerim kıbledir.
Gürkan bu yaşıyla, şiirleriyle tam demindedir.
Hiç bitmeyen acılarım kalbimin tam orta yerindedir.
İlham aldığım Sagopanın şarkıları hep benimledir.
Ölü gibiyim sanki, ama hala yaşıyorum.
Dermanı olmayan derdime derman arıyorum.
İnsanlardan bıktım, sürekli kayıplara katılıyorum.
Kendi maratonum da kendimle yarışıyorum.
Veya insafsızların sözleriyle savaşıyorum.
©ggurkann
G