Bir gecenin uykusunun en tatlı derin sefasında mışıl mışıl dalmıştı gözlerim uykuya. Adeta uçuyordum mavi bulutlarda. Bir melek gibi hissettim kendimi, mutluluğun zirvesindeydim ve daha önce hiç tanımadığım bir insanla karşılaştım. Kucak açmışsın, seni bekliyormuşum. İyi ki geldin, beklenen mutluluğun sahibi, gönül meleğim. Sevincim sen, benimsin diyor, ve bu sevinci haykırmak istiyorum, ama hiç kimseye duyuramıyorum sevincimi. Ancak elleri elimde, gözleri gözlerimde; adeta dil suskun, kalpten kalbe kalplerimiz konuşuyor. Derken bir günaydın sesiyle uyandım. Maalesef, mutluğum bir rüya'dan ibaretmiş. Ama o an, hiç mi hiç uykudan uyanmak istemezdim, çünkü gönlüm mutlu bir anı yakalamıştı.
©hasanbey.
H