Bir rüzgâr esip geçti..
yüreğimden...!
Ilık ılık esti önce..
Sonra fırtına koptu..
Hırçın yüreğimde,
Fırtınanın etkisiyle yok oldu biranda..
Ben bile farkına varmadan..
Çekipi gitti yüreğimden..
Başka yüreklere...
belkide ben gibi asi yürek buldu...
Esip gürleyecek..
Yeniden..
Hayata kaldığı yerden devam edecek...
Ben ise fırtınaya kapılıp yeni yürek bulmak için yol alacağım..
Giden gitmiştir...
Gidene bay bay gelene hoşgeldin demek gerek...
Bir dost geçti yüreğimden...
Acı ve tatlı güzel günler yaşadık..
Kalemi ile inciler dokurdu...
Yüreğime işledi sevgisi ,
Birgün öyle bir fırtına koptu ki yüreğinde..
Beni ezdi geçti..
Ağladım ardından ...
Bir dost gitti yüreğimden diye..
Sonra düşündüm gözyaşlarımın yersiz olduğunu anladım..
Beni dost olarak görse idi
Dinlemeden dar ağacına asmazmazdı..
Düşündüm taşındım...
Bir karara vardım..
Her seni seviyorum diyenden sevgili olmaz..
Her dost ile kahve içilmez...
©şaire5534
Ş