Bir sabah kalktığında yetim kalmış bulursun kendini,
İçin cız eder,
Tüylerin diken diken olur,
Tenin soğur,
Dişlerin gıcırdar,
Saçların dökülür,
Gözlerini seller basar,
Kirpiklerin tek tek boşluğa savrulur,
Ruhun bedeninden göç eder,
Elin kalemi tutmaz olur,
Kalbin özünü kaybeder,
Göğüs kafesin yeise düşer,
Kulakların işitme duyusunu yitirir,
Dilinin kemiği kırılır,
Ve maziye tutsak ettiğin şiirlerin arşa yükselir.
Ümit Acarer
©acarerumit
A