Gel de bir kez gör yaşadıklarımı,
Hayatımdan öylece silip attıklarımı.
Artık benden uzaklaşan hatıralarımı.
Ağlayarak uyandığım ıssız sabahlarımı.
Düşüncemin geldiği yer, hep sessiz,
İnsanlar kendi ile beraber artık kimsesiz.
Celsem buraları terketti ve ben isimsiz.
Kimi zaman yüzüm asık, bazen biçimsiz.
Yaşama sebebim neye bağlı, aşka mı?
Kalbinin busesi gözlerime laçka mı?
Ya da hayatım boşa ve ya saçma mı?
Tek bildiğim şey, bu yollardan kaçma mı?
Kendimi kaybederken, bir şahitlik ettim,
İhtiyacım olan iş rüşvetliydi, terkettim.
Böyle devam edemeyeceğimi farkettim.
Ve huzurlu günlere doğru çaba sarfettim.
©ggurkann
G