Aklımı boşalttım ve duygu dalgaları halinde gelen şiirlerini okudum
Beni çevreleyen bir bulut ortasında buldum kendimi
Durgunluğunda genişledim ve çok hızlı mutluluk ileten tonlar aldım.
Uğultuların bana ıslık çalmayı ve şarkı söylemeyi öğretti
Sesin, bedenimi böyle havalarda daha çok güçlendirdi
Neşeli kelimelerin bile, beni bu alanda yaratma yeteneğine sahip
Ve uykularımda, yıldızlar frekanslarını arttırdı
Zihin hücresi görüntü ve his sarmallarıyla sohbet ederim...
Kozmik miras, kozmik genişleme, bulut empatisi olarak kalp nöronlarıma holografik baskı yaptı
Zamanı durdurabilecek, çevreyi değiştirebilecek veya boyutu değiştirebilecek seslerin ile,
Düşünce hissimi, hatta fizikselliği bile kaybettim ve kolektif sevgiyle bağlandım
Bana ses yıldızı tetrahedronlarda, benimle spirasyon yaparak kozmosa katılmamı ve birleştiğimiz alanları sevmeyi öğrettin
Öyleyse şiirlerinle uysallaştıkça,
Masumiyetle iyileşebilirim...
©mustafaks
M