Medet umduğun yarınlarda umudun hiç kalmayacak,
Emin ol'ki bu yol, bir çıkışa varmayacak,
Sevgini boş yere harcadığında, bir anlamı kalmayacak,
Daha da kötüsü, gün gelecek bir kez kapın çalmayacak.
O zaman anlayacaksın sevgi ne kadar değerli,
Ve tüm bu olanlara, diyeceksin kim değerdi,
Bir zamanlar gülen yüzün şimdi ise hep kederli,
Dert insanı sever, insan derdi hiç severmi ?
Safsata tüm bunlar, artık sevgiymiş aşk'mış,
Ben bile inanmıyorum düşün, sabrım bu denli taşmış,
Sevgiler, ihanetle kirlenip iyice pasaklaşmış,
İnancımımı kaybettim, yoksa nefretimmi beni aşmış.
Madem, sonunda yatacağın musalla denen taştır,
Neden, gözünden akan sevmeyenlere yaştır,
Nice yolları aştım, zorluklara alıştım,
Bir şairin, sitemkâr bir şiirinde bıraktığı yakarıştım.
Metin özcan
M