Gitmek eylemi tüm benliğimi esir aldı
Ruhum bedenime bir elveda mektubu yazdı
Beden acı haykırışlarla yalnızlığa sarıldı
Tüm dokunuşlar bedeni terk etmişti, akşamdı.
Ruhum benliğini hiçliğe emanet ederek ilerledi
Elinde geçmişin izlerini taşıyan bir bavul ama nasıl ağır
Bavul ne ileriye gidebiliyor ne de geriye
öylece bir adamda, bir akşam vakti donuyor
*Fakat ruhum terk ettiğini sanıyor*
( Terk etmek eylemi yalnızca onsuz da onu sevebilmek için var. Bu sevme tarzı bize dedelerimizden miras. Her şartta her zaman diliminde tek bir ruhu sevmek.)
©hülasa
H