şimdi güneş şehrin karanlığından şehrine yükselirken bir sabah
karanlıklar ağlaşirdi sokağında
bitmek bilmeyen bir hüznün kıyısında ağlayan bir çocuk misaliyim
yokluklar arasında kalan bir aşkın gözyaşısıyım vagonlar dolusu yalnızlık birikmiş
mavilikler toplanmış gülüşünde
bir şehrin ayazında kalmış gibiyiz seninle
Ağustos eylüle ben sana üşürdüm
©mavi.tren
M