bir şemsiyelik adamım ben
üstüme sağanak halde yağma
seller olupta taşma
bilirsin ıslanırım
bir şemsiyelik adamım
sokak lambaları turuncu yanıyor
eylül turuncu yapraklar döküyor
gidişin ah şu muazzam gidişin
bak canımı en derinden yakıyor
kar tanesi avucuma adını fısıldadı
bir yerlerde matem gökyüzünü kapladı
inan bana kadın
hiçbir yer yüreğim kadar karanlık olmadı
şimdi gece olupta üstüme çökme
bilirsin korkarım
bir şemsiyelik adamım
şimdi onunsun mutlusun huzurlusun
baharda ektiğin vişne ağaçları dün soldu
pastama yirmi iki mum koydum
bak sen hâla yokfsun
şimdi yalnızlık olup yağma üstüme
bilirsin korkarım
bir şemsiyelik adamım...
R