Karanlık bu şehrin sonunda beklerken seni
Lambalar henüz sönmemişken
Rüzgarla birlikte uzaktan gelen tren raylarının sesi kulağımızı okşarken
Bir bankta öylecesine oturup bekliyordum seni
Soğuktan dudaklarım uyuşmuş ellerim ise soğuk
Bir ben üşüyor olmamalıyım bu bankta
Bir ben seni bekliyor olmamalıyım
Ve bir sen olmalısın sadece aklımda
Bir gazete açtım okumaya çalışıyorum paltomda beni ısıtmıyor pek üşüyorum
Kucaklasan sanki geçecek bu soğuk
Güneş açacak bir bu bankta
Bir bu bankta umutlar yeniden doğacak
X