Saçlarının her teli, gönlümde aşkın bağıydı.
Gözlerinin ışıltısında, gündüzüm aydınlanırdı.
Dilinden düşen her kelime, son sözümdü.
Gülüşün, yüreğime sıcaklık katardı.
Her adımın kuru çölüme çiçekler açtırır,
Aldığın her nefes, bana bahar olurdu.
Senli geçen günlerim bana umut verir,
Sensiz anlarım yüreğimde sancı olup dururdu.
Avuçlarında dilediğin, tek duâmdı.
Sana koşmak, denizleri aşmaktı sanki.
Bakışların bakışlarıma değdiğinde,
Yanan benliğim, bir garip aşk sanardı.
İsmimi seslenişin, mutluluğa davetti.
Ellerimiz buluşunca, huzurla dolan içimdi.
Seni görmek isteğim, varoluş sebebimdi.
Tüm çırpınışlarım, gönlümdeki sevda içindi.
Şimdilerde o günlerin bir tutam izi kaldı.
Görkemli sevgimiz, anılarla yaşlandı.
Garip yüreğim hatıralara yaslandı.
Hiç yoktun belki de, ama o hep var sandı.
©msvurgun
M