Her gül kokusunu çekişimde
seni hatırlıyorum ve sana
olan bağlılığımı iliklerime
kadar hissediyorum ben
kendime söz geçiremiyorum
aşığım
Hayat garip yeniden karşıma
çıkarıyor bunca yıl aradan
sonra unutmak ne mümkün
onca yaşanmışlıklara rağmen
yüreğim hasret ağlarım ben
Bir sevda yağmuruna tutuldum
akşamında gecem üşüyor sanki
şiir dökülür mısra mısra adına
kavrulur yanarım yâr özleminle
hayal değil birer gerçek yaşanılan
Uykusuz geçen bilmem bu kaç sene
seni aramaktan bak ne haldeyim zamanı avuçlarımda durduramam
hissettiğim sıcaklığı başkasında ararsam bulamam muhtacım
Gitme öyle çok sevdim ki ben seni
gidersen yaşayamam ölürüm anla
sensiz geçen günler içimde tuzak
acılara yer verir seneler çaresiz
senin yollarını gözlemekle geçti
Ne baharı yaşadım ne bir umudu
yok mutluluk olmayınca sevincim
iki damla gözyaşı geceleri yakar
söylenir şarkılar bir başka telde
aşkın hüsrası rüzgârına bıraktım
Bir zaman sonra iki medeni insan
gibi konuşalım göreyim o hasret
yüzünü bir kere çekeyim içime
kokunu gözlerini öpeyim ne olur
kaldı herşey geride yalvarırım
Bil beni sevgilim gelip bir dinle
hak verirsin o zaman belkide
kalıyorum baş başa hayalinle
heryerimde sen inan sen varsın!
"unutamıyorum kalbimden söküp"
Her gül kokusunu çekişimde
seni hatırlıyorum ve sana
olan bağlılığımı iliklerime
kadar hissediyorum ben
kendime söz geçiremiyorum
aşığım.
C