L

bir şiir..

üzgünüm... Artık tahammülüm yok..
İnsanlara, boş eleştirilere, kalbimi kırmak için kullandıkları taşlara...
Bir zamandan sonra tükeniyor insan...
Derin bir sessizlik sarıyor yüreğini...
Sessizce...
Usulca...
Fark ettirmeden...
Yavaş yavaş eriyor sonra...
Ama artık yapacak hiçbir şeyi kalmıyor..
Ve derken.. hikaye başa sarıyor..
İnsanlar ve kendi yüreğin...
baş başa savaşır halde...
©lola..