Bir şiir kaybettim, yalnız şiir olsa keşke!
İçinde mutluluğum, neşem,
İçinde özgürlüğüm yitip gitti.
Gözyaşım damlardı kenarından
Uzanırdı benim gönlümden
Sevdiğimin gönlüne kadar.
Benim konuşmama gerek yoktu
Pek kafiyesi olmasa da
Onun anlatmak istediği çoktu
Zihnimin içinde dönüp dururdu da
Kağıda dökmeye varmazdı elim
Aklımda kalır dedim, kalmadı da
Bir şiir değil, bir hayat kaybettim
Ruhumun ortasında kalınca bir boşlukta
Anladım ki onu yazmamakla ayıp ettim
©edanur
E