İkiliğimin bensiz yanını al düş yoğuran avuçlarına
Aynalardan söküp çıkartsın yüzün zerrelerimce suretimi
Sırrı sonsuzluğa bağlı bir ilmekle
Gün doğup gölgeleri uzarken uyurgezer ruhların
Sığınağımı gözleyenleri
Gövdesi keskin dişleriyle bilenen yedi başlı ejderhanın
Güz günü arzulanan ateşi
Ehilleştirsin aklımın tüy kadar ağır heykelini.
Şefaflığı ve buna rağmen katılığına uğramayı zul sayarken kuş sürülerinin göçüne imrenen sessizliğini
Kalp atışlarımın sura nizam verişindeki cüretiyle bağışla beni.
Bağışla ve ikiliğimi birle ki beni anlayacaksın
İhtişamı dillere destan bir kentin nedensiz istila edilişini
Aynalardan sıcak nefesinle bul ve çıkart beni
Ve sevdamı,
Ve gün kadar açık durdukça dağlanan yaralarımı.
Damarlarından yavaşça akıp giden zamana düşmanlığım bundandır
Kan kızılı renginde çiçeklenişi bundandır bahçelerimin
Dipsiz kuyularında yankı vermeyen,kendiyle konuşan sözlerimi bağışla benim
Çarptıkça hayalinden her yöne dağılan
Senle ben arasında sırrı açığa çıkan sonsuzluğa
Adımı ver benim. Senle ben arasında ki sonsuzluk akla aykırı
Mantığından soyunup,en saf halinle gel ki yanıma
Aklın alamayacağı güzellikteki cevherler sunayım yüreğine
Ben sende kayboldum
Sen gönül hırsızı gerçekte var misin yok musun bilinmez?
Yoksa aklımın bana oynadığı bir oyun musun?
Eğer sen yoksan ben sende kaybolmuşsam
Bu ucsuz bucaksiz labitentte kendimi nasil bulayım?
Çok geceler bekledim,
Günahında iyileştirmek için ruhumun acılarını
Sabırdan bir kilim dokudum, saçlarımdan
Her motifinde kır çicekleri,yaban gülleri olan
Tek isteğim vardı, oda vuslat değildi
İstedim ki,sende hasretle kavrul benim gibi yan...
Ve tek gerçeğim var,bu hayatta
Ben seni çok sevdim
Okadar çok ki,bir zaman sonra
Aşkım seni de beni de aştı
Göğsüme sığmadı, kelam olup şiirlere taştı
Artik sana da ihtiyacım kalmadı
"Ey yokluğun da varlığımı erittiğim sevgili"
Ben üzerini atesten bir şalla örttüm sevdamın
Artık en sert poyraz olup essen üşütemezsin hayallerimi....
Anka&muhalayal
A