Ey dağ başımda esen rüzgâr,
Efkarımıda al götür benden,
Şu puslu geceleride,
Ay bile uykudayken,
Mehtap bile,
Uykusuz ve yorgun gözlerimden,
Sil acılarımı, gözyaşlarımı.
Ne umudum kaldı,
Ne sığınağım saklanacağım,
Kalbim isyan eylemlerinde,
Ben kendimi nasıl avutacağım,
Nasıl direneceğim kalan ömrüme bedbaht iken gençliğim.
Yarım bir öykü benimki,
Yarını ellerinden çalınmış,
Bir türküyüm, ağıt ağıt söylenen,
Kim söylediyse beni anlamadı,
Kim ağladıysa hissetmedi sözlerimi,
Yüreğim kadar,
Hiçbir bülbül ötmedi benim için,
Hiçkimse acı çekmedi ölürken son nefesinde,
Benim yaşarken aldığım hiçbir nefes kadar.
Metin özcan
©meto
K