Sırtladım bu hayatın yükünü
Daha çocuk yaşımda
Ne engeller kesti önümü
Her birini aştım göğüs verdim ya
Buralara gelmek hiç kolay olmadı
Ne kavgalara şahit iki gözüm
Ben sardım hep kendi yaramı
Pes etmeyip yolumda yürüdüm
Herkesin ayrı hikayesi vardır
Ve roman belki bir öykü çıkar
Herkes yaşadığını atar içine
Vurmaz dışa ondan içi yanar
Şu zemheri dağların ardında
Doğacak güneş battığı yerden
Bir umuttur yaşamak oysa
Aydın göklere tekrar doğarken
©chn
C