ona vaktin var mı dedim
dedi tüm saatlerim senin
insanoğlu kindarmış
bunu sonradan öğrendim
çünkü giderken tüm ömrümü çalmış
bunu nefessizken farkettim
aslında herkes iyiymiş
bütün hataları üstlendiğimde hissettim
kendimi çok ağır zannederdim
ben kocaman bir ağaçtım
bahçıvanlar girdi bahçemize
budandıkça budandım
bir kurumuş dalım kaldı
hafifliğimi anladım
her gelene öğüt verdim
musa geldi asa oldum
gün ağardı denizi yarıverdim
ay doğdu çamura dikildim
kapkaranlık gecelerde meşaleydim izcilere
onlara dedim vaktiniz var mı
kömür ettiler beni
yanarken izledim incinerek
©mey
M