Suya anlatsam diyorum kendimi
İçip bilir misin beni
Ya da bir kitaba yazsam
Okuyabilir misin beni
Şafak sökmek üzere kadın
Aklım derin düşüncelere dalmış
Ümidim gururumdan almış yine nasibini
Bir veda gecesidir bu
Aslında artık ümidim de yok
Gururum da yok
Bu bir kaçınılmaz tercihti
Ben benliğimden vazgeçti
Seslenemiyorum sana kadın
Sesim yok, gücüm yok
Ve heybem de boş
Artık varlığımdan şüpheliyim
Önce aşk oldum, sonra hiç oldum
Bütün gücümle karanlıkla yarıştım
Ama nafile
Artık her zerremle doğaya karıştım
Işık olsam
Gecede bulur musun beni
Hava olsam
Aşk ile solur musun beni
Ben artık öldüm kadın
Bir veda havasıdır bu
Artık yok sesim, soluğum
Rüzgarım artık ben,suyum
Ararsan bulursun
Görürsün suyun akışında
Duyarsın rüzgarın esişinde
Varlığına veda ediyorum kadın
Artık seni bulamam
Seni aramam, sen beni anmadıkça
Aşka varamam, sen beni bulmadıkça
Anlatacak çok şey var kadın
Ama anlatacak bir ben yok artık
Ben kendime veda ediyorum
Bir şarkı olsam
Duyar mısın beni tabiatında
Ve hayat olsam kadın, ölüm olsam
Yaşar mısın beni şiir tadında
N