Yok olduk gömüldük acının bağrında
tanık gözler ayrılığın öte'ki yaşında
giden gitmiş gel demek, ne mümkün
yalnız kaldım bir sonbahar akşamda
bu akşam hiç bitmeyecek, olur'du
birden bire hüznüm dert'mi doldu
yapayalnız bir ben ve hayata dair
yaşama isteğim içimden ah! koptu
gecenin zamanı yeri belli olmaz
kapımı çalan rüzgâr'mı? susmaz
ak düşmüş tel tel saçıma baktım
yıl geçiyor mazilere gün doğmaz
bir varmış bir yokmuş gibi'ydi
bu aşkın sonu hüsran belli'ydi
gören gözler kapalı gönlümde
yara dolmuş ağlıyor ah! şimdi
C