Embira&Turkuaz (ortak dizeler)
Ben bu toprakların büyüttüğü evladım,
Türküm,Kürdüm,Aleviyim.
İşsizim bu topraklarda belkide işçi, Farkeder mi ki ha memur ha çiftçi.
Bu topraklar benim yurdumsa bastığım zemin,
Ben bu yurdun biricik evladı sevgisiyim.
İşte kalbim tam yurdumun meydanında atıyor şimdi,
Gemimi batıyor gözlerimdeki karanlıkta.
Alırım elime bir kova,
Kovayla boşaltırım suları hırçın dalgaları ardına.
Yangın mı var dünya kardeşlerimizin bedeni çehresinde,
Ben kardeşimi söndürmeye bakarım her zaman kardeşlik duygumla.
Bir damla suyum yoksa bile,
Rabb bahsetmiş nefesi benliğime.
Alevi kardeşim yanıp tutuşurken kor ateşte,
Nefesimle söndürürüm bir nefeste hemde.
Ha nefesim yetmez mi dersiniz yüzüme yüzüme,
Niyet değil midir asıl iş bu meselede.
Ben bulamadım başka hiçbir aitliyi,
Bir toprak ki bir bayrak ki beni benden alıyor şimdi.
Yurdumdan dışarısında ben ben olamam,
Hiçbir yerde aitlik duygusu yaşayamam.
Nazım Usta'nın dediği gibidir bendeki dünya kardeşliği:Ve ipek bir halıya benzeyen toprak,
Bu cehennem,bu cennet bizim"
Bir yurdu cennet yapmak da senin elinde,
Cehennem yapıp ateşinde yanmakta.
Sen cennet yap ki bu yurdu,
Olsun kardeşliğin en masumu.
Hem Türk'ü hem Kürd'ü hem Alevi'si,
O topraklarda büyüyen çiçek olsun.
©turkuaz..
T