Bir isme iki insan nasıl sığar
Bir bütünden hep iki yarım mı doğar
Gecelerim ve gündüzlerim
Neden birbirleriyle uyuşmaz
Bir vazoya iki çiçek konduysa
Neden yanyana durmaz
Sıcak ve soğuk arasında
Kıyamet kopuyor, ılımaktansa
Bir ülkede bölünme isyanları
Hiç mi durulmaz...
Zamanımı aşındıyor içtiğim sigaralar
Yıldızlar gibi yavaş yavaş sönüyorum
İki çubuk arasında sakin yaralar
Issız bir hayatta tek başıma
İki kişinin yerine dans ediyorum
Aklımda yüküm fazladır, kaldırmaz baş
Ağrılar eşkiyadır kurak rüyalarıma
bir değil iki düşer gözlerimden her yaş
"Her şey biter korkusu", uzak bir telaş
İşte biri mahzun, öteki serkeş
İki insandır birinci ve ikinci
Aynı kapta su ve ateş
Biri umursamaz, öteki kinci
Yoktur üçüncünün ihtimali
Peki ya ben?
Kahrolsun bir ve iki...
©s.m.şair
S