Yaz geldi can
Yaz geldi...
Gene susuz kurak topraklar gibi yokluğun.
Sensizliğin alewi yetmiyor gibi
Birde güneşin ateşine maruz kalıyor canım
Yanıyorum
Tutuşuyorum
Tümden bu sahte dünya da
Bir avuç küle dönüyorum...
Varlığını düşündükçe
Can buluyorum avuçlarında...
Yüzünü görmeden
Gözlerini süzmeden
Yüreğine düşmeden
Yaşamak nasıl oluyor
Biliyormusun can...!
Anlatmaya kalksam
İnan;
Ağzım,dilim,yüreğim
söver
Gelmişime geçmişime...
Yokluğunun yılgınlığı
Kuşatırken tepeden tırnağa bedenimi
Yalnızlık iliklerime dek işliyordu..
Küçücük ömrümün büyük vebalisin
Duy beni duy
Anla..
Göğsümde bütün acılarım
Başını yaslarsan
Ve
Bir gülüşünle son bulacak
Bu zûlüm...
Susmak,
Susmak aşkın yarasıdır...
Prometheus oldum
Uçurumlara çivilendim
Yem ettim ciğerlerimi kartallara
Alıştım acıya
Alıştım yokluğuna
Belki Tanrılardan çalmayacağımm ateşi
Fakat
Bende yaktığın ateş ile
Gözlerine bakacağîm
Yüzünü görmeden ölmeyeceğim
Haykıracağım,
Seni ne çok sevdiğimi...
©wenda
W